מיט די לעטצן חנוכה ליכטל קומט אָן אַ נײַ יאָר. בײַם ברעג־ים בלאָזט עס דער װינטער־װינט און די מאַסיווע כוואַליעס שלאָגן די נעפּלדיקע יבשה. מיר גײען לענג־אױס דעם ים־װעגל און רעדן װעגן זײ װאָס זענען שױן מער נישטאָ, און בײַטן זיך אױס מיט די זכרונות. מיר רעדן נאָך אַמאָל װעגן דעם "מצבֿ". אונדזער קליינע ברעכיקע וועלט איז שװאַך ־ פֿון מלחמות, פֿון פֿאַרפּעסטיקונג, פֿון גלאָבאַלע דערװאַרעמונג – און פֿון צו פֿיל מענטשן. װען מיר גײען אינעם שטאָרעם איז װי אַ שפּאַציר דורך די סכנות פֿון דער װעלט. מיר קומען צוריק אין הײם דורך לײדיקע גאַסן ־ און הופֿן און װונטשען אַז ס'װעט זײַן אַ בעסערער, אַ זײַדענער און אַ מילדער יאָר.
Mit di letzten khanike likhtl kumt on a nay yor. Baym breg-yam blozt es der vinter-vint un di masive khvalies shlogn di nepeldike yaboshe. Mir geyen leng-oys dem yam-vegl un redn vegn zey vos zenen shoyn mer nishto, un baytn zikh oys mit di zikhrones. Mir redn nokh amol vegn dem 'matsev'. Undzer kleyne brekhike velt iz shvakh - fun milkhomes, fun farpestikung, fun globale dervaremung - un fun tsu fil mentshn. Ven mir geyen inem shtorem iz vi a shpatzir durkh di sakones fun der velt. Mir kumen tsurik in heym durkh leydike gasn - un. hofn un vuntshn az s'vet zayn a besere, a zaydener un a milder yor.
Add comment
Comments